Türk kimliyi, milli təhsil və dövlət marağı
Uzun illər təhsil sahəsində çalışmış bir insan kimi bu gün cəmiyyətimizdə baş verən bəzi proseslərə biganə qalmaq mümkün deyil. Xüsusilə milli kimliyimiz, məktəbimizin gələcəyi və gənc nəslin hansı dəyərlər əsasında yetişməsi məsələləri məni ciddi düşündürür.
Azərbaycan xalqı zəngin tarixə, dilə, mədəniyyətə və dövlətçilik ənənələrinə malik bir xalqdır. Bizim milli kimliyimiz əsrlər boyu formalaşmış dilimizdə, ədəbiyyatımızda, musiqimizdə, adət-ənənələrimizdə və dünyaya baxışımızda yaşayır. Bu irsi qorumaq gələcək nəsillər qarşısında mənəvi borcumuzdur.
Mən hesab edirəm ki, məktəb milli şüurun formalaşdığı ən mühüm ocaqlardan biridir. Məktəbdə uşağa yalnız bilik verilməməli, ona öz dilini sevmək, tarixini öyrənmək, xalqının mədəniyyətinə sahib çıxmaq, müstəqil düşünmək və Vətəninə layiqli vətəndaş olmaq öyrədilməlidir.
Bu baxımdan dünyəvi təhsil prinsipinin əhəmiyyəti böyükdür. Dünyəvi məktəb uşaqları dini mənsubiyyətinə görə ayırmayan, elmi biliyi və tənqidi düşüncəni əsas götürən, hamıya bərabər təhsil imkanı yaratmağa çalışan məktəbdir.
Hicab məsələsinə də bu nöqteyi-nəzərdən yanaşmağın tərəfdarıyam. Mənim mövqeyim milli təhsilin dini simvollar üzərindən deyil, elmi bilik, milli mədəniyyət və vətəndaşlıq şüuru üzərindən qurulmasıdır. Məktəbdə geyim və davranış qaydaları müəyyən edilərkən dünyəvi təhsilin prinsipləri, qanunvericilik və bütün şagirdlərin hüquqları əsas götürülməlidir.
Azərbaycan məktəbi milli düşüncəli, elmi dünyagörüşlü, müstəqil qərar verə bilən və Vətəninə bağlı gənclər yetişdirməlidir.
Ömrünün böyük bir qismini təhsilə adamış biri təhsil işçisi kimi qənaətim budur: milli təhsilimizin istiqaməti aydın olmalıdır. Gələcəyimizi qorumağın yolu məktəbi savadın, mədəniyyətin və azad düşüncənin mərkəzi kimi yaşatmaqdan keçir.
Çünki milli kimliyə sahib çıxmaq keçmişi xatırlamaqla bitmir; onu müasir təhsil, güclü dövlət və düşünən nəsil vasitəsilə gələcəyə daşımaq deməkdir.
Natəvan Bəydili
