Bu gün sevimli bacım Niqoranın ad günüdür!
Niqordan həyatın tapmacasını həll etmək üçün nə etməli olduğunu soruş!
O, əbədi həyatın mahiyyətini bilir!
Əsl insan olmaq üçün nə etməli olduğunu Niqordan öyrənə bilərsiniz!
Niqoranın timsalında anaya olan sevginin ən yüksək nemət olduğunu yalnız təsəvvür edə bilərik.
Yalnız o, insanın xoşbəxtliyi yalnız ailəsində tapa biləcəyini praktikada göstərə bilər.
Xoşbəxtlik və sevincin, kədərin və bədbəxtliyin həmişə əl-ələ verə biləcəyinin, insanın kədərsiz xoşbəxt, bədbəxtliksiz isə bədbəxt ola bilməyəcəyinin sirlərini ondan öyrənə bilərik!
Və nəhayət, Niqordan öyrənə bilərik ki, bu dünyanın mahiyyəti, həyatın dəyəri və insan qəlbi haqqında heç nə bilmirik!
Sevimli bacım Niqor! Bu gün sənin ad günündür! Əslində, sənin doğulduğun gün dünya yenidən doğuldu! Sənin sayəndə həyatın özü həyatın canlı olduğunu anlamağa başladı! Səninlə, bir ömür boyu, bir insanla, bir qadın ürəyi də Yer adlanan kiçik kainatın səhrasında özünü göstərməyə başladı!
Həmişə sağ ol! Allah səni həmişə qorusun! Uzun ömürlü ol! Heç vaxt unutma ki, bu dünyanın sənin kimi yaxşı insanlara ehtiyacı var!
Bacım Nigoraya
Yoruldunmu, bacı?
Əllərin doludurmu?
Gözlərin qəzəblə, yoxsa kədərlə doludur?
Ürəyin də dünyadan bezibmi?
Niyə indi ürəyin kədərlə doludur?
Dünya ilə birlikdə doğulub böyüdün,
Zərif bir xəyal və nikbin bir xəyal idin.
Xəyalların yolunu dağ kimi açdın,
Başa düşdün: sevgi yaz – payız deyil.
Həyatın külünü daim tökdün,
Ümidlərini qaranlıq illərə yudun.
Axı, son boş yollara getdin,
Üfunətli ürəklərə öyrəşərək yaşadın.
Çünki ağrı və bədbəxtliyi öz üzərinizə götürdün,
Xeyirxahlıq axtarışında yaşadın.
Sən tək ürək idin – qəlbdə qalmısan,
Dünya da qocalıb…
Sən hələ cavansan…
…Yenə sakit tarlalara gecə düşdü,
Ağaclar tumurcuqlarını canlandırır,
Qarşında – ağ saçlı dünya
Ərimədən nağıllarını danışır.
Yusif RASUL
