ELAZ.İNFO xəbər verir ki, Fəxrəddin Əhmədovun həyat hekayəsi doğma yurda bağlılığın, illərlə qorunan qayıdış ümidinin və nəhayət, həmin arzunun gerçəkləşməsinin təsirli nümunələrindən biridir.
73 yaşlı Fəxrəddin Əhmədov 35 yaşında Xankəndidən köçkün düşüb. Doğma şəhərindən ayrıldıqdan sonra ailəsi ilə bir müddət Şuşada məskunlaşıb. Lakin Şuşanın da işğal olunmasından sonra ailə Bakıya köçərək uzun illər məcburi köçkün həyatı yaşayıb.
İllər keçib, nəsillər dəyişib, məsafələr artıb. Ancaq Fəxrəddin Əhmədovun doğma Xankəndiyə bağlılığı dəyişməyib. O, illər ərzində uşaqlığını və gəncliyini keçirdiyi şəhərə qayıdacağı günü gözləyib.
Bu gün həmin arzu artıq gerçəyə çevrilib. Fəxrəddin Əhmədov ailəsi və nəvələri ilə birlikdə doğma Xankəndiyə qayıdıb və illər əvvəl ayrıldığı evində yenidən həyatını davam etdirir.
Xankəndi şəhərində, Ağdərə və Xocalı rayonlarında Bərpa, Tikinti və İdarəetmə Xidmətinin ictimaiyyətlə əlaqələr şöbəsindən verilən məlumata görə, onun üçün bu ev adi yaşayış yeri deyil. Bura uşaqlığının, gəncliyinin və ailə xatirələrinin toplandığı doğma ocaqdır.
Fəxrəddin Əhmədov deyir ki, yaşadığı evi vaxtilə atası inşa edib. O, uşaqlıq və gənclik illərinin ən xoş günlərini məhz bu evdə keçirib. Buna görə də illər sonra həmin ünvana qayıtmaq onun üçün xüsusi məna daşıyır.
Onun doğma evlə bağlı xatirələri arasında göyərçinlər də xüsusi yer tutur. Gənclik illərində böyük həvəslə göyərçin saxlayan Fəxrəddin dayı bu məşğuliyyətini Xankəndiyə qayıtdıqdan sonra yenidən davam etdirib.
İndi həyətində yenidən göyərçinlər saxlayır. İllər əvvəl həyatının bir parçası olan bu məşğuliyyət sanki onunla birlikdə doğma yurda qayıdıb. Keçmişdən qalan kiçik bir xatirə bu gün Xankəndidə yeni həyatın bir hissəsinə çevrilib.
Fəxrəddin Əhmədov üçün Xankəndidə səhər açmaq da tamam başqa hissdir. Doğma şəhərin havasını udmaq, uşaqlıq illərini keçirdiyi küçələrdə olmaq və ailəsi ilə birlikdə öz evində yaşamaq ona xüsusi rahatlıq verir.
73 yaşlı sakin doğma yurda qayıtdıqdan sonra özünü daha sağlam, gümrah və xoşbəxt hiss etdiyini bildirir. Uzun illər həsrətini çəkdiyi evində övladları və nəvələri ilə birlikdə yaşamaq onun üçün həyatının ən böyük sevinclərindən biridir.
Onun hekayəsində ən diqqətçəkən məqam isə zamanın uzunluğudur. Fəxrəddin Əhmədov doğma Xankəndidən 35 yaşında ayrılıb, 38 il sonra, 73 yaşında həmin şəhərə geri dönüb.
Bu qayıdış onun üçün yalnız yaşayış ünvanının dəyişməsi deyil. Bu, illərlə qorunan xatirələrin yenidən canlanması, ata evinin qapısının bir daha açılması və ailə tarixinin doğma torpaqda davam etməsi deməkdir.
Fəxrəddin dayının həyat hekayəsi göstərir ki, insan doğulduğu və uşaqlığını keçirdiyi yurddan uzaqda uzun illər yaşasa belə, həmin torpağa bağlılığını itirməyə bilər.
35 yaşında ayrıldığı Xankəndiyə 73 yaşında ailəsi və nəvələri ilə qayıdan Fəxrəddin Əhmədov bu gün doğma evində, doğma yurdunda həyatının ən unudulmaz günlərini yaşayır.
Onun illər sonra göyərçinlərini yenidən Xankəndidə bəsləməsi isə keçmişlə bu gün arasında qurulan simvolik bir bağa çevrilib.
ELAZ.İNFO
