Platon deyirdi ki, bu dünyada gördüyümüz şeylər əsl həqiqətin yalnız kölgələridir. İnsanlar tez-tez öz içlərindəki “ideal lider”, “mükəmməl insan” obrazını bir şəxsə proyeksiya edirlər. Həmin şəxs isə real insan olaraq bu ideala uyğun gəlmədikdə dərin xəyal qırıqlığı ilə “xainə” çevrilir.
Facebookda bir insana münasibətləri sərgiləyən müzakirələrə baxıram. Bəzilərinə görə, bu insanlar idealdır, başqalarına görə isə bütün mənfiliklərin məcmusu. Bu baxışlarda niyə orta mövqe yoxa çıxıb?
Rəsul MİRHƏŞİMLİ
