Bu günlərdə AMEA-nın Rəyasət Heyətinin iclasından yayılan görüntülər cəmiyyətdə geniş müzakirə obyektinə çevrilib. Mövzu ilə bağlı Milli Cəbhə Partiyasının (MCP) Salyan təşkilat sədri Ruslan Məmmədovun ELAZ.İNFO-ya eksklüziv müsahibəsini təqdim edirik.
— Ruslan bəy, AMEA-nın son iclasında bəzi alimlərin mürgüləməsi ilə bağlı fotolar yayıldı. Bir siyasətçi və ictimai fəal kimi bu mənzərəni necə şərh edirsiniz?
— Bilirsiniz, bu mənzərə sadəcə bir yorğunluq əlaməti deyil. Çox təəssüf ki, bu, bir çox sahələrdə hələ də adət halında qalan acı bir reallıqdır. Zalın doluluğu, kresloların rahatlığı elmi müzakirədən çox, bir sükut mühiti yaradır. Amma məsələyə rəsmi və məntiqli tərəfdən baxsaq, burada bir “intellektual durğunluq” görürük. Dövlətimiz elm üçün hər cür şərait yaradır, lakin yerlərdəki icraatda bu mənzərəli görüntülər yaranırsa, deməli, sistemin özündə bir yenilənməyə ehtiyac var.
— Ruslan bəy, sizin bu “mürgü” məsələsinə yanaşmanız bir qədər sərtdir. Bəlkə bu, sadəcə yaşla bağlı fizioloji bir prosesdir? Elmi baxımdan buna “yorğunluq” deyə bilmərikmi?
— (Gülür) Bilirsiniz, mən tibb mütəxəssisi deyiləm, amma siyasi-elmi təhlillər göstərir ki, elmi kəşflərin mərkəzi olan beyin yalnız maraq və ehtiras (passion) olduqda ayıq qalır. Neyrobiologiyada belə bir qayda var: əgər alınan informasiya beyin üçün yeni deyilse və ya heç bir praktiki əhəmiyyət kəsb etmirsə, beyin “enerjiyə qənaət” rejiminə keçir. Bu görüntülər sübut edir ki, orada səslənən tezislər nəinki beynəlxalq elm aləmi, hətta zalda oturanlar üçün belə “yenilik” deyil. Bu, elmi sübutdur: maraqsız çıxış — qaçılmaz yuxu. Sizin sualınızdakı “yaş” məsələsinə gəldikdə isə… Siyasətdə də, elmdə də yaş təcrübə deməkdir, amma təcrübə mürgüləmək üçün deyil, yolu işıqlandırmaq üçün istifadə olunmalıdır.
— Sizcə, bu görüntünün arxasında dayanan əsas müəmma nədir? Niyə məhz elmi iclasda belə bir süstlük yaranır?
— Məncə, əsas məsələ müzakirələrin effektivliyindədir. Bəlkə də yekun qərarlar, səs çoxluğuna və ya müzakirənin gedişatına baxmayaraq, əvvəlcədən verilmiş tapşırıqlar əsasında qəbul edilir? Əgər bir alim bilirsə ki, onun rəyi nəticəyə təsir etməyəcək, o, özünü prosesdən təcrid edir. Burada sətiraltı bir məqam da var: bəlkə də bəziləri özlərini qəsdən yatmışlığa vururlar.
— “Yatmışlıq taktikası” dedikdə nəyi nəzərdə tutursunuz? Bu, bir növ “siyasi sığınacaqdır”?
— Tamamilə doğrudur. Bu, bir növ məsuliyyətdən yayınma taktikasıdır. Sabah həmin iclasda qəbul edilən hansısa yanlış qərarın hesabı sorulanda, “mənim xəbərim olmayıb, yatmışdım” demək üçün əlverişli zəmin yaradırlar. Bu, həm də gələcəkdə yarana biləcək mənəvi və hüquqi məsuliyyətdən özünü sığortalamadır. (Zarafatyana əlavə edir) Həm də, ELAZ.İNFO redaksiyası, siz siyasətdəki “sakit liman” axtarışını yaxşı bilirsiniz; bu alimlər üçün həmin kreslolar elə ən təhlükəsiz “sakit liman”dır. Lakin biz dövlətimizin yanındayıq və hesab edirik ki, milli elmi potensialımız belə bir “bürokratik yuxu”ya qurban verilməməlidir.
— Bir müxalifət təmsilçisi olaraq, dövlətçilik prinsipləri kontekstində bu problemi necə görürsünüz?
— Biz Milli Cəbhə Partiyası (MCP) olaraq hər zaman bəyan edirik: fərqli siyasi baxışlara sahib olmağımız dövlətimizə olan sarsılmaz sevgimizi və sadiqliyimizi zərrə qədər dəyişmir. Bizim partiyanın lideri Razi Nurullayev hər zaman vurğulayır ki, dövlətə vicdanla xidmət etmək hər birimizin borcudur. Biz müxalifətdə olsaq da, dövlət rəhbərliyinin müəyyən etdiyi strateji xəttin — güclü və müstəqil Azərbaycan kursunun sadiq tərəfdarıyıq. Məhz bu sadiqlik bizə mənəvi haqq verir ki, dövlət başçısının elmin tərəqqisi ilə bağlı qoyduğu o uca hədəflərin bəzi məmurlar tərəfindən “mürgülü” iclaslarda kölgədə qalmasına etiraz edək.
Bizim tənqidimiz dağıdıcı deyil, məhz qurucudur; biz istəyirik ki, “Abad Azərbaycan” ideyası təkcə yollarda və binalarda deyil, həm də elmin zirvəsində real nəticələrlə özünü göstərsin. Bilirsiniz, bu dövlət bizimdir və onu qorumaq MCP-nin hər bir üzvünün ali məqsədidir. Yalnız mürgüləyənlər deyil, onları bu vəziyyətdə qoruyub saxlayanlar da dövlətimizin inkişaf sürətinə mane olanlardır. Elmdə mürgü — gələcəkdə iqtisadiyyatda və texnologiyada geridə qalmaq deməkdir. Azərbaycanın isə belə bir “lüksə” sahib olmadığını hamıdan yaxşı biz bilirik. Çünki bizim bu vətənə və dövlətə həm vətəndaşlıq, həm də vicdan borcumuz var!
